Wiara

Kamień na kamieniu,
walką wyżłobiony.
Cierń na cierniu,
krwią naznaczony.
Grzech do grzechu,
z wiarą zagubioną.
Wiek do wieku,
czasem naznaczony.
By oczyścić duszę,
z grzechu..
Wiara, zagubiona.
Korząc się!
Ręce wznosi swe,
ku niebu.

Do przodu!

Wyrwać się chcesz.
Zacząć wszystko od nowa.
Nowy dzień, a.
A za Tobą wspomnienia.
Otwierasz nową kartę, i.
I zaczynasz,
od wczorajszego dnia.
Krok za krokiem, a.
A cienie przeszłości,
snują się za Tobą.
Budzisz się rano, i.
I jesz kolację z,
wczorajszego dnia.

Dzwon

Gdy dzwonu serce,
ku pokrzepieniu bije.
Ludzkich dusz.
Ku solidarności mas.
Jak kurant na wieży.
Jako walki czas.
Na trwogę dla ludzi.
W złą godzinę,
lub czas!
Jak hejnał na wieży,
ku pokrzepieniu.
Przerwany.
Uderzy w nuty godzinę!
Unosisz przyłbicę,
by poczuć!
Jaki to czas?!

Rymy

Jak pióro w mej dłoni.
Podąża za myślą,
z mej skroni.
Strudzonej!
Niezmierną pracą obciążonej.
Słowa rozbiegane.
W zakamarkach mózgu.
Pochowane!
Bawią się w berka,
czy chowanego.
Zamiaru nie mają najmniejszego.
Ustawić się w rządku.
W należytym porządku.
Trudno to uchwycić,
w jakieś ramy.
Kiedy rymom,
nie do pary.
I tak z minuty na minutę.
Pulsuje myśl,
w mej skroni.
Który rym,
którego dogoni?